Een komische huwelijksklucht uit de 19e eeuw. ‘Die Fledermaus’ vertelt over een man die zijn gevangenisstraf probeert uit te stellen door naar het bal van prins Orlowsky te gaan. Hij laat zijn vrouw achter en vertrekt vermomd naar het gemaskerd bal. Daar botst hij op een gemaskerde, beeldschone Hongaarse gravin en hij staat meteen in vuur en vlam. Achteraf blijkt het om een list van de directeur te gaan en de gravin is eigenlijk….
Elementen als jaloezie, humor, genot en feestelijke scènes ontbreken niet in deze operette. Een verhaal naar de befaamde operette ‘Die Fledermaus’ was een absoluut hoogtepunt in de carrière van componist Johan Strauss jr. Vrolijke dansmuziek en knappe teksten verzekeren kijk- en luisterplezier!


Begin 2008 verblijdde
Voor de makers van deze show was het duidelijk: dit mirakel zou ooit worden verder gezet. Zij zouden het een vervolg geven, dat waren ze moreel verplicht aan de bevolking. Dit plichtsbewustzijn krijgt nu vorm.
De 4 musketiers slaan opnieuw de handen in elkaar. Vanaf december 2009 heropenen zij hun Balzaal der gebroken Harten voor een tweede hoofdstuk. Het Decaporgel wordt weer van stal gehaald en nieuwe liederen en sketches zullen ten gehore worden gebracht tezamen met de hoogtepunten van Deel 1. Het dreigt andermaal een niet te missen gebeurtenis te worden. Zij die het ooit zagen zullen wederkeren, zij die het nooit zagen krijgen hierbij de kans om dit mankement in hun leven alsnog goed te maken. Het strafste spektakel van authentiek volksamusement anno nu!
"Heb je goesting in een dans, amusement en ambiance
kom dan maar naar deze zaal, hier vind je het allemaal
hier in het Gebroken Hart is het leven niet zo zwart
‘t is een feest dat nooit verveelt als het Decaporgel speelt"
(fragment uit “Een feest dat nooit verveelt” van
Na een aantal losse projecten werd in 1999 het vocaal en instrumentaal ensemble
Capella Nova opgericht. Dit jonge ensemble bestaat uit een vaste kern van
enthousiaste en geschoolde zangers, gambisten en blazers die zich vooral willen
toeleggen op een originele uitvoering van muziek uit de Renaissance- en
Vroegbarok.

Door de eeuwen heen schreven verschillende componisten muziek die geïnspireerd is door de gevoelens van de Goede Week: VERDRIET, ONTKENNING en BERUSTING
In ‘Passio’ worden deze vertolkt in beklijvende muziek uit de 16e eeuw.
Met Emilio de Cavalieri, Marc-Antoine Charpentier en Heinrich Schütz kiest Capella Nova voor 3 componisten die in hun respectievelijke landen aan de basis stonden van de barok.

In deze muzikale voorstelling gaat actrice Els Dottermans op zoek naar archetypes van vrouwen: meisjes, moeders, minnaressen. Maar ook: carrièrevrouwen, (anti)feministen, kunstenaressen.
Via al dan niet bekende liedjes – variërend van Maria Callas tot Tina Turner – en beschouwende teksten van de Nederlandse romanschrijfster Connie Palmen (bekend van o.a. Lucifer, I.M., De Wetten) graaft zij in de vrouwelijke psyche, met plaats voor vrolijke noten naast kritische kanttekeningen.
Voor de live muziek tekent Ron Reuman, die eerder met Els optrad tijdens de succesvolle
NTGent-productie Ik val… Val in mijn armen. Toen was countrymuziek de rode draad; dit keer wordt het publiek vergast op eigenzinnige interpretaties van klassiekers en vergeten pareltjes uit de popmuziek, het chanson, de blues, enzovoort.
Speciaal voor deze voorstelling wordt ook een aantal liedjesteksten hertaald, o.a. door Oscar van den Boogaard en Bernard Dewulf.
“Was will das Weib” is een co-productie tussen NTGent en C° Maandacht.
Op 3 januari 2010 was Els te gast op Canvas bij Frieda Van Wijck in het programma Cobra-TV, hier de trailer:
http://video.canvas.be/cobra-tv

Na het trieste overlijden van Yasmine heeft het management
voor een gepaste vervanging gezocht.
Na een intense zoektocht zijn twee waardige vervangsters gevonden voor Yasmine.
Kathleen Vandenhoudt en Jackobond zullen afwisselend deelnemen aan Kleinkunsteiland.
Op 23 januari zal voor de kimpel Jackobond de groep versterken.
Deze keer hebben ze echter gekozen om nummers te brengen van mensen die vaak veel te vroeg van ons zijn heengegaan zoals Robert Long,
Een vrouw, twee mannen, met een onweerstaanbaar charisma, staan te trappelen om u mee te slepen in hun verwondering. Want hun eigenzinnige interpretaties laten niemand onberoerd. Nu eens grappig en geestig, dan weer pakken ze u bij de keel.
Wilt u meegaan in de sfeer van deze nostalgische liedjescarrousel? Wilt u ze allemaal nog eens terug horen, die stemmige en beklijvende liedjes van toen? ‘Kleinkunsteiland’ geeft u daartoe de kans.
Willem Vermandere is al zowat 40 jaar lang een vaste waarde in de Vlaamse kleinkunstwereld.
Hij is een overlever van het genre, een geëngageerde peetvader, een grote meneer die mooie liedjes zingt over kleine dingen. Hij houdt steeds de balans tussen weemoed en humor in het midden.

Met charmante en boeiende verhalen of “zotte vertellementen” over sterke mensen en oude dorpen, rijgt hij zijn liederen aan elkaar als een warme en gepassioneerde troubadour.

De Mens rust uit, maar zanger Frank Vander linden zit niet stil.
De eerste concerten van de tournee FRANK VANDER LINDEN: SOLO ! krijgen buitengewoon lovende recensies:
"De zanger legde zoveel nuances in zijn gitaarspel en zijn stem, dat elk liedje anders klonk...magie in de zaal." (de standaard)
"De bloemen die tijdens de pauze werden overhandigd, waren meer dan terecht. Wie een tikkeltje voeling heeft met De Mens, zal bij de aankoop van een ticket niet bedrogen uitkomen." (daMusic)
De solo-CD “Frank Vander linden” (met de single “In de walszaal”) wordt al even enthousiast onthaald:
radio 1: " 'Frank Vander linden' heeft de Vlaamse standaard voor 2009 meteen zeer hoog gezet. Wie dit jaar in dit landje een nieuwe plaat wil maken, weet wat de referentie is."
humo en de standaard: drie sterren ("Goeie nummers zat.")
p-Magazine en metro: vier sterren ("Met zijn soloplaat wil Frank vooral ontroeren, en daarin slaagt hij met verve. De krop in onze keel is nog niet weggeslikt")
het laatste nieuws: "Een meer dan geslaagd solodebuut".
cutting edge: vier sterren ("Een meester.")
Alles wat hij nodig heeft, zit in een kleine auto: een paar gitaren, nieuwe nummers en songs van De Mens, covers van Elvis Presley of Jan De Wilde, instrumentals, luisterliedjes, praatmomenten, stilte en lawaai. Intimiteit gegarandeerd, gulle lach is mogelijk.
Het is bijna veertien jaar geleden dat Vander linden nog eens alleen op pad trok. Niet te missen dus.
Nieuws van het Frank Vander linden front:
De nieuwe singel “De Klokken” is uit. Je kan het liedje beluisteren op Franks myspace www.myspace.com/frankvanderlinden
in de Sint-Martinuskerk van Martenslinde
Het programma is een multimediale muzikale performance. De voorstelling bestaat uit eigen composities, uitgevoerd op een door Jean-Philippe Rieu ontworpen ‘Fantiano’ (piano), samen met de harpiste Manou Liebert en de violiste Inge Stallinga-Gorissen. Inge speelt bij sommige nummers ook accordeon.
De dramaturgische lijn van dit door ‘liefde’ ingekleurde programma kenmerkt zich door harmonische en romantische instrumentale voordrachten, afgewisseld met half gezongen, half gesproken poëzie die soms doen denken aan Jacques Brell. De presentatie kadert in een sfeervol decor waar licht en projectie complementair zijn aan de muzikale inbreng. De projectie bestaat uit in elkaar overvloeiende schilderijen van Jean-Philippe in combinatie met eigen film- en foto impressies.
Het publiek wordt het ene moment overweldigd en het andere moment vertederd of ontroerd door de symbiose van muziek, klank, beeld en beweging. Alle zintuiglijke waarnemingen worden geprikkeld tijdens ‘AZUR’.
Als je gelooft in de romantiek van het leven waarbij de hartstocht een hoofdrol speelt, dan kan je wegdromen bij de melancholie en de intimiteit van Jean-Philippe’s voorstelling. Die intimiteit waar je samen voelt dat het leven geleefd wordt door het geloof in elkaar. Als voor je de liefde ook betekent dat deze in alle kleuren kan ontbolsteren, ook een spel is, ook buitenkant is, ook gevierd moet worden, ook in een ritueel verpakt kan worden ondanks het feit dat alle vormen van liefde al uitgeprobeerd zijn…..dan wil je deze voorstelling niet missen!
Scala is nog steeds “dat koor”! Die massa mooie meisjesstemmen onder leiding van de broers
Een nieuwe stap, hét logisch vervolg hierop, zijn natuurlijk
“eigen nummers”. Twee jaar lang heeft Steven eigen nummers geschreven, alleen, of met bevriend Vlaams talent als Koen Buyse (Zornik). De nieuwe voorstelling Paper Plane staat dan ook bol van nieuwe klanken, nieuwe wegen, eigen werk, futuristisch decor…..alles op maat gemaakt, met af en toe toch nog een vleugje U2 of Depeche Mode.
Een meisjeskoor anno 2009!

de pers over scala:
‘Het premièreconcert in
Steven en Stijn zoeken hoe ze muziek en beeld zo kunnen laten samenvallen dat ze aan koormuziek een nieuwe identiteit geven, maar ze willen ook een breed publiek plezieren. In de opener “Raintears” lukte dat perfect, door de goede song en de gebruikte beelden’ –
de standaard
‘Het gezelschap nam voor het eerst een plaat op met uitsluitend eigen werk. Een sprong in het onbekende voor het koor dat tot nog toe haast alleen op covers teerde, maar wel één die