Ik heb het gevoel dat het nu pas begint, maar ook alsof alles al voorbij is.

 

Een theaterproductie met zes spelers tussen 17 en 19 jaar, in een regie van Steven Beersmans en Ruth Mellaerts.

Zes jongeren vertellen het verhaal van hun kindertijd en jeugd in een geïsoleerde kostschool en het leven daarna. Achter de schijnbaar banale anekdotes over vriendschap, liefde, groeipijnen en twijfels, sluimert een duister geheim: alle zes zijn ze immers gekloond en voorbestemd om hun organen te doneren nog voor ze 20 zijn. Playground love is een thriller en een liefdesverhaal, sciencefiction en verteltheater tegelijk. Een voorstelling over opgroeien, leren leven met je beperkingen en toch blijven dromen. 

Playground love gaat over hoe we allemaal op een haast vanzelfsprekende wijze ons lot en ons einde aanvaarden en over hoe we in tussentijd toch zin of inhoud proberen geven aan de dingen die we doen. Het gaat over de kracht, maar ook over de onbetrouwbaarheid van herinneringen. 

"Telkens als ik een produktie van fABULEUS zie waarin jongeren meedoen, sta ik in bewonerding voor wat dit gezelschap uit die jongeren kan halen. Ook nu weer." (Tuur Devens,Theatermaggezien 2009)

tekst en regie: Steven Beersmans en Ruth Mellaerts I s pel: Katrijn De Cooman, Julie Dulière, Ninke Gryp, Celine Peeraer, Delfien Vanden Heede, Bert Van Puymbroeck I muziek Gerrit Valckenaers I d ecor: Agata Wlodarska I k ostuums: Agata Wlodarska en Katrien Nijs I l icht en techniek: Tom Philips I g eïnspireerd op Never let me go van Kazuo Ishiguro en films zoals Picnic at Hanging Rock en The Village en het kortverhaal The ones who walk away from Omelas van Ursula LeGuinn I produktie www.fabuleus.be 

 

Meer info: www.fabuleus.be

Enkele kinderen zwerven met hun lerares door niemandsland. Ze zijn weggejaagd uit een stad in oorlog, ze verplaatsen zich van het ene naar het andere platgegooide dorp. De bagage van deze vluchtelingen is verbrand, behalve één ding : een boek met gruwelsprookjes, ‘De dwerg die Neus heet’. Met dit verhaal zoeken de kinderen en hun lerares naar een manier om te overleven tussen de bommen, soldaten en het puin.

 

Uit die anekdote ontstaat een breder verhaal over kinderen in oorlogstijd van gisteren en vandaag. Over hun pijnlijke verbeelding, de extreme omstandigheden waarin die kinderzieltjes hevig op de proef gesteld worden. 'Sleutelveld' wil de pijnlijke verbeelding tonen die bij kinderen ontstaat in een oorlogssituatie. In een kale, dwingende ruimte, waarbij beklijvende beelden (archief- en ‘nieuw’ beeldmateriaal) uit de buitenwereld het verhaal helpen te kaderen.

Deze kinderen moeten te snel volwassen worden en proberen daarna van hun verleden weg te vluchten. Met de nodige absurditeit en hilariteit als hulpmiddel in hun verwerkingsproces. Of als enige uitweg.

 

regie: Klaas Tindemans  I spel: Veerle  Dobbelaere, Stefanie Claes en Greg Timmermans I beeld/film: Julia  Clever

 

Enkele kinderen zwerven met hun lerares door niemandsland. Ze zijn weggejaagd uit een stad in oorlog, ze verplaatsen zich van het ene naar het andere platgegooide dorp. De bagage van deze vluchtelingen is verbrand, behalve één ding : een boek met gruwelsprookjes, ‘De dwerg die Neus heet’. Met dit verhaal zoeken de kinderen en hun lerares naar een manier om te overleven tussen de bommen, soldaten en het puin.

 

Uit die anekdote ontstaat een breder verhaal over kinderen in oorlogstijd van gisteren en vandaag. Over hun pijnlijke verbeelding, de extreme omstandigheden waarin die kinderzieltjes hevig op de proef gesteld worden. 'Sleutelveld' wil de pijnlijke verbeelding tonen die bij kinderen ontstaat in een oorlogssituatie. In een kale, dwingende ruimte, waarbij beklijvende beelden (archief- en ‘nieuw’ beeldmateriaal) uit de buitenwereld het verhaal helpen te kaderen.

Deze kinderen moeten te snel volwassen worden en proberen daarna van hun verleden weg te vluchten. Met de nodige absurditeit en hilariteit als hulpmiddel in hun verwerkingsproces. Of als enige uitweg.

 

regie: Klaas Tindemans  I spel: Veerle  Dobbelaere, Stefanie Claes en Greg Timmermans I beeld/film: Julia  Clever

 

Twee kinderen slepen een Groot Vadergeheim met zich mee. Te groot om het alleen te dragen, te klein om het met iemand te delen. Over één iets zijn ze het eens: niets mag het evenwicht tussen hen verstoren, ,,want alles is twee’’.

Een verhaal over nieuwe en oude vaders, mysteries delen en ver wegstoppen, ingrijpen of laf toekijken. En vooral over altijd alleen zijn of altijd met zijn tweeën.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Acteurs Eva Binon en Simon D'Huyvetter schreven deze tekst en spelen ze ook. Beiden zijn recent afgestudeerd aan het Conservatorium Hogeschool Gent. Eva speelde bij de gezelschappen Larf en Sermoen. In het kader van het festival Now or Never in de Kopergietery Gent creëerden ze samen het kleinood Als je dood bent kan je je knie niet meer stoten.

Regisseur Mieja Hollevoet heeft een stevige reputatie als het op kinder- en jeugdtheater aan komt. Haar Bronks-voorstelling Zwijnen! - een bewerking van Shakespeares Titus Andronicus - werd genomineerd voor het theaterfestival 2007. Mieja was vorig jaar als coach betrokken bij de De Werf productie A Funny Thing Happened To Me.

 

De Morgen over TWEE.

Jeugdtheater met levensmetaforen die het pure spelplezier niet in de weg staan. Naïef gebracht betekent hier niet snel snel bedacht. In het jeugdtheater is dat een te koesteren kwaliteit.

 

De Standaard over TWEE

Het kind in mij zegt: amai, die twee waren enthousiast aan het spelen. De volwassene peinst: waarom zo snel ophouden?

 

Van en met: Simon D’huyvetter, Eva Binon en Mieja Hollevoet I spel: Simon D’huyvetter en Eva Binon I vormgeving / techniek: Geert Vandewalle en Frédéric Aelterman

 

Meer info: www.dewerf.be

---

Maximum: 150 leerlingen

---

Maximum: 150 leerlingen

---

Maximum: 150 leerlingen

Na het bejubelde ‘1900’ pakt Ultima Thule uit met een tweede voorstelling gebaseerd op een verhaal van Alessandro Baricco.

 

Hervé Joncour heeft een bloeiende handel in zijderupsen. Een mysterieuze ziekte onder rupsen in Egypte en Klein-Azië bedreigt de productie, waardoor Joncour zijn terrein naar Japan moet verleggen. In het land van de rijzende zon raakt hij in de ban van een prachtige, geheimzinnige vrouw van wie hij bij het afscheid een briefje in zijn handen gedrukt krijgt met de tekst: ‘Kom terug, anders ga ik dood’. Vanaf dat moment groeit er een even vreemde als intense relatie tussen de handelaar en de vrouw.

 

Wie ‘1900’ zag wil deze ‘Zijde’ niet missen. Al was het maar om te zien dat poëzie vele kamers kent: iedere keer hetzelfde en telkens  weer helemaal anders.

 

 

 

tekst en regie: Wim De Wulf  I spel: Hans Van Cauwenberghe en Filip Peeters I scenografie en poppen: Filip Peeters

 

er staat een jonge vrouw in de deur

ik schat haar 16

ze draagt een hoofddoek

wit

en een lange zwarte rok

tegen die rok plakt een jongen van een jaar of zes

hij heeft een te groot hoofd

draagt zijn blote voeten in badslippers

 

ik kom uw schaal terugbrengen

uw vader …

hij bracht mij eten

 

ze kijkt me niet begrijpend aan ...

 

Saïda noemde ze

zij die mij binnenliet

zij die mij leerde

zij die mij vroeg

niks tegen haar vader te zeggen

 

het verhaal van een vriendschap

tussen vertrouwen en verraad

tussen beloven en verliezen

 

hoe is het om als jonge Vlaamse opgenomen te worden in een berbers gezin

in die familie de vertrouwenspersoon te worden van én de dochter én de vader

hoe is het om tussen hen te moeten kiezen terwijl je niet weet wie de waarheid spreekt …

 

 

De Morgen over ‘Saïda’

‘De zogenaamde contrasten tussen culturen zien als een nieuwsgierige uitdaging, dat is waar Saïda vrolijk toe uitnodigt.’

 

concept, tekst en regie: Ingrid Dullens I spel: Griet Dobbelaere I live rap: Gianluca Nobile en Gregory Caron I scenografie: Erich Lucas I dramaturgie: Ann Van Gele

 

Dompie & Hessels.

Respectievelijk dik kind van de jaren ‘80 en skinny kind van de jaren ‘90.

 

Dit razend populaire presentatieduo gaat hun 2000^ste   live ‘emo-radio’ tegemoet. Maar wat de luisteraars niet weten:  hun vriendschap én jubileumuitzending staan op springen.

 

Ze besluiten zich een maand te isoleren om zich te bezinnen over hun toekomst, dit in navolging van het grote radio-experiment “Alleen op de wereld”.

 

Wanneer Dompie & Hessels na hun bezinning hun 2000^ste uitzending aanvatten, blijkt pas hoe groot hun ideologieën en ambities  uit elkaar liggen…

 

een TV-carrière versus schapen hoeden.

veelheid versus minder.

 

Een radio (vol leugens) legt pijnlijk de moeilijkheid van het behouden van hun vriendschap bloot.

 

Dominique – Dompie – Van Malder, Joris Hessels en regisseur Johan De Smet duiken onder in de mediawereld en smijten een pittig verhaal over vriendschap, ambitie en trouw blijven aan jezelf in de theatrale ether.

 

 

 

concept en creatie: Johan  De Smet, Dominique Van Malder, Joris Hessels I regie: Johan De Smet I radio- & TV-publicatie: Tomas De Soete (studio brussel), Sam de Graeve, Joeri Weyn (Woestijnvis) I spel: Dominque Van Malder, Joris Hessels I produktie: Kopergietery

 

Meer info: www.kopergietery.be

De grote Zeus, vader van alle goden en klein Pierke, is in een toorn ontstoken. Prometheus (zo goed als zijn eigen kleine bijgod!) heeft het vuur van de goden gestolen en het naar de mensen gebracht. Zeus’ wraak is groot en zoet en langdurig. Niet alleen wordt Prometheus levenslang (en dat ís lang voor een godenkind) geketend aan de rotsen, waar de huisarend van Zeus elke nacht opnieuw zijn lever en alles wat daarop ligt, komt uitpikken. Ook de mensen dienen gestraft; hen stuurt Zeus als straf de wonderschone Pandora, de eerste vrouw. ’t Is maar hoe je een straf bekijkt. Maar Pandora (“zij die alles geeft”) brengt niet alleen haar eigen verleidelijke zelf mee, maar ook een doos vol gruwel, pest en oorlog. En avant, de strijd tussen goden en mensen kan beginnen!

 

Vertrekpunt voor HYBRIS is de ‘Theogonia’ van de Griekse dichter Hesiodos (8e eeuw v.C.). Hesiodos baseerde zich, net als zijn beroemdere voorganger Homeros op een (veel) oudere mondelinge traditie. In zijn ‘Theogonia’ onderneemt hij een indrukwekkende poging om de afkomst der goden te beschrijven en hun bonte wereld genealogisch te ordenen. Vele latere Griekse schrijvers baseerden zich op dit ‘oerwerk’ om de 100-en mythische verhalen over hun goden te beschrijven. Uiteraard blijven Homerus en Hesiodus voor ons slechts een vertrekpunt. We concentreren ons vooral op de tragische figuur van Prometheus, de go-between tussen mensen en goden. De Griekse term ‘hybris’ staat immers voor de overdreven trots, hoogmoed, grootheidswaanzin, met name tegenover de Griekse goden en/of de goddelijke wereldorde.

 

 

 

spelbegeleiding: Patrick Maillard I tekst: Joost Van Den Branden I spel: Pat Riské (live-percussie), Joost Van Den Branden (poppen), Wim Van De Velde (spel) I poppen: Patrick Maillard m.m.v. Tine Muyldermans I kostuums: Heidelinde Vereecke I decor: Pat Riské m.m.v. Bart Picavet, Rik Van De Perre I techniek: Bart Picavet.

 

TE KOOP: Jo is knap, intelligent, vlot in de omgang, kan zich in verschillende talen uitdrukken, is zeer flexibel en multi-inzetbaar. Manoe is makkelijk te bedienen, gebruiksklaar, polyvalent, vlot demonteerbaar en makkelijk op te bergen.

Dé succesformule die niemand wil missen.

De beste investering voor al uw behoeften.

“Achteraf zijn er altijd dingen waar je spijt van hebt. Je hebt de verkeerde beslissing genomen.

Mis.

Je hebt de juiste beslissing genomen. Het leven draait om beslissingen.

1 Koop ik een handige of een snelle auto?

2 Ga ik studeren of werken?

3 Neem ik wijn, bier of water?

 

Wat je ook doet, het is de enige beslissing die je kunt nemen.

Anders zou je wel iets anders nemen.

Alles wat we doen is een beslissing.

Dus waarom zouden we spijt hebben?

Jij bent de persoon die je wilt zijn.”

(Paul Arden)

 

 

 Zucht verkent de wereld van allerlei soorten van verkopers van gebakken lucht. De gladheid en de slimheid van een professionele bedrieger versus de goedgelovigheid van een gretige klant. Al wat blinkt aan de buitenkant versus de verrotting diep vanbinnen. Het is ook een verhaal over een vriendschap die serieus onder druk komt te staan. Wat doe je als je je beste vriend niet meer vertrouwt? Voor deze voorstelling zochten de makers inspiratie bij: Paul D'Hoore, Willem Ruis, Faust, André Hazes en Paul Arden

 

In 2006 maakte deze ploeg een eerste voorstelling bij luxemburg: Verzeten. Deze voorstelling werd geselecteerd voor het jeugdtheaterluik van Het Theaterfestival.

 

Over Zucht schreef de pers: “Hun tekst klinkt vreselijk opgefokt, maar Frank en Frans mixen zoveel registers door elkaar, dat uiteindelijk iedereen in het stof bijt…” (Dorien Knockaert, De Standaard 23/02/09)

 

 

concept en tekst: Manoe Frateur, Jo Jochems en Bart Danckaert I spel: Manoe Frateur en Jo Jochems I coaching: Arlette Van Overvelt I vorm en licht: Jan De Brabander I uitvoering decor: Jef De Brabander I techniek: Rik Helsen

 

Meer info: www.luxemburgvzw.be

---

Greg, een doodgewone jongen met een doodgewoon leven. Zijn ouders zijn niet gescheiden, hij haalt goede punten op school, ziet er niet opmerkelijk goed of slecht uit, hij heeft geen eetstoornis of zelfmoordneiging, hij is niet depressief, hij heeft geen ADHD… Kortom, Greg is doodgewoon voorbij het saaie.

 

Zijn doodgewoonheid is zijn doorn in het oog; je valt nogal uit de boot als jongere zonder een

stoornis. Niemand is doodgewoon. Hij gaat dus op zoek naar zijn hoekje eraf, op zoek naar zijn eigen stoornis. Een iets minder doodgewoon meisje helpt hem daarbij.

 

Theatermaker Stijn van de Wiel is gefascineerd door de hardcore pubers, de 14 tot 16 jarigen, die leven in een soort van niemandsland. Te jong om uit te gaan, te oud om kampen te bouwen. En dan ook nog eens dat lijf dat alle kanten op gaat. En gevoelens die met uw hoofd en lijf op de loop gaan. Hormonen, puisten, kussen, kattenkwaad, stiekem uitgaan, roken, seks… De schreeuw om aandacht en liefde, het verlangen naar vrijheid en het verlangen naar een identiteit. Na TWEEZAAM maakt hij nu bij Het Gevolg DOODGEWOON (werktitel), een lichte abstractie van de puberwerkelijkheid.

 

spel: Liesje De Backer, Greg Timmermans I tekst en regie: Stijn Van De Wiel I scenografie: Griet Snoeks I kostuums: Lies Marechal I dramaturgie: Bram Verschueren

 

Meer info: www.hetgevolg.be

---

Maximum: 250 leerlingen

Educatie: lesmap beschikbaar