thuis
George Vandaele en zijn vrouw Monique Vandaele hebben een huis gekocht.
Een 19de-eeuwse kapitale herenwoning met originele elementen. Ommuurde mooie parktuin van 500 m², majestueuze inkomhall met trapzaal, riante living, oranjerie, keuken en bijkeuken, eetplaats, bureau, 5 kamers, dressing, 2 badkamers, toiletten en authentieke wijnkelder, volumineuze zolder met originele eiken dakgebinten. Pittoresk uitzicht op oud stadsgedeelte.
En dat alles voor 199.000 euro. De deal van hun leven...
’t ARSENAAL en compagnie lodewijk/louis maken hun THUIS omdat het niet altijd de grote wereldproblematieken zijn die aan een mens vreten, maar de kleine, persoonlijke klootzakkerij of de subtiele tederheid binnen vier muren die het verschil maken.
’t ARSENAAL houdt regelmatig repertoire tegen het licht van de tijd, op een relevante, hedendaagse manier. Voeg daar de zwarte humor en de prikkelende verbeeldingswereld van compagnie lodewijk/louis aan toe en u krijgt een bijzondere THUIS te zien.
wielerjaar 2009 - UITVERKOCHT!
KARL VANNIEUWKERKE & LES SUPAPPES komen ook volgende winter met een gloednieuwe theatervoorstelling. WIELERJAAR 2009 biedt u een alternatieve blik op het wielerseizoen en maakt een wandeling in de historische kelders van een sport die al meer dan een eeuw oud is. WIELERJAAR 2009 zal boordevol humor, passie en emotie zitten.
WIELERJAAR 2009 is al de vierde productie van KARL VANNIEUWKERKE & LES SUPAPPES. De vorige drie edities waren in een mum van tijd in de kimpel uitverkocht. De succesformule bestaat uit de symbiose van woord, beelden op een groot scherm en muziek. De koers zoals u hem nog nooit opgediend kreeg.
WIELERJAAR 2009 is ook nu weer een theatervoorstelling voor wie van wielrennen houdt en voor wie er een hekel aan heeft!
welkom in het bos
Twee vrouwen zwerven door het bos - Dora weggelopen van haar man, Fannie aan haar zijde voor bijstand en troost. Eerst strijden zij tegen honger en dorst en 's nachts zijn er verontrustende geluiden, maar dan stuiten ze op het ene personage na het andere; een timide faun, een rijke nietsnut, een geërgerde jager en een onbehouwen priester. Zij willen allen bevrijd worden van hun lusten, maar de kunst van het verleiden beheersen zij niet en voor Dora en Fannie zit er niets anders op dan van zich af te bijten.
Als ook Edward, de man van Dora, in het bos verschijnt en Dora zelf onder een omgevallen boom bekneld raakt, wordt het allemaal erg ingewikkeld. Er blijkt een geheim te zijn, maar of dat geheim aan het licht komt is de vraag.
De actrices Alice Reijs en Ariane van Vliet bundelen samen met regisseur Tanya Hermsen hun krachten. In de eerste plaats willen zij zich toeleggen op Nederlandstalig toneel en dat doen ze onder andere door Nederlandse toneelliteratuur te onderzoeken op onterechte vergeten parels die een heropvoering verdienen.
‘Welkom in het bos’ is zo’n vergeten parel.
en zo werd het toch nog gezellig
Een hilarisch beklijvend meloslapstick-drama
Een bijwijlen ultradomme vertoning
Gebaseerd op een an sich slim idee!
Correcter dan het groene boekje
Totalitairder dan het rode boekje
Onophoudelijke spelstroom!
Niet aflatende teksten!
Markante kanttekeningen!
Schaamtelijk , ongepast, amateuristisch en toch over-professioneel, manueel gedraaide voorstelling
Uiterst coherent!
En tevens lekker onsamenhangend!
‘EN ZÒ WERD HET TOCH NOG GEZELLIG’ wordt de nieuwe voorstelling van Lazarus met als uitgangspunt de roman Bouvard en Pécuchet van Gustave Flaubert. De 2 legendarische kantoorklerken die, na een erfenis, zich tot levensdoel hebben gesteld ‘alles te weten te komen over alles’. Met talloze mislukte experimenten en oneindig geduld doen zij klunzige, naïeve, volhardende pogingen om wijzer te worden.
Günther Lesage en Joris Van den Brande gaan met dit en ander materiaal aan de slag, maar vooral met hun ongecensureerde verbeelding en een fit lichaam om in een wervelende theatershow een bikkelharde spiegel te houden voor hun spreekwoordelijk publiek.
‘EN ZÒ WERD HET TOCH NOG GEZELLIG’
of: hoe je je afvraagt waarom die avond alweer zo snel voorbij is gegaan.
tegen de lamp
Na 'Don Kyoto' wilde Dimitri Leue nogmaals zijn tanden zetten in een
ecologisch project.
Jonas Van Geel had ook wel zin in een theaterfeest met groene inslag.
De kostuums: gerecycleerd.
Het decor: composteerbaar.
De muziek: akoestisch.
Het licht: eco.
Het transport: op koolzaadolie.
De inhoud: vele kleuren.
Maar om er zeker van te zijn dat de inhoud ook 'groen' is, nodigen de
klimaatvriendelijke theatermakers elke avond een ecologische klepper
uit. Steven Vromman, aka Low Impact Man, is één van de gasten die
meegetrokken wordt in deze ondergrondse theatervoorstelling.
Diep in een grot hebben drie personages exact één uur de tijd om een
wens te bedenken die alles kan veranderen.
www.tegendelamp.be
camping vaucluse
“Zonder dieven, zonder boeven
zou de wereld mooier zijn
zonder oorlog, zonder ruzie,
zonder haat en zonder pijn
zonder al die nare dingen
was het alle dagen feest
maar er zal wel nooit een Mega Mindy zijn geweest”
(uit “Zonder Dieven…” van Mega Mindy)
Een koppel op doorreis naar Saint-Tropez. Op een camping in de Vaucluse houden ze halt. Een waar paradijs op aarde. Met zwembaden en zongerijpte lijven. Met pétanque, siësta’s en wijnproeverijen. Met zomerhits en modeshows. Met zijn dagen en zijn nachten en alles voelt gelijk. En dan is er Danny. Een fervent nudist. Maar zelfs in een paradijs op aarde blijkt naakt niet meer van de poes.
Een voorstelling over het goede leven waarin een uur dagen schijnt te duren. Over het verlangen naar rust en over de onnozeliteit van dat verlangen. Over het belang van zonde en van de zondeval. “Zonder zonde geen beweging.” En vooral: zonder zonde zou er nooit een Mega Mindy zijn geweest…
En zo is het dat wij elkaar op deze camping omarmen. Ook al weten we niets van de ander. Omdat we net als goede wijn eerst moeten afzien in onze tent vooraleer we 's avonds in ons beste hemd op de dansvloer verschijnen. Gelouterd door de zon en met de wortels van ons verlangen diep in de nacht.
We drinken dan wijn en we drinken het genot uit de ogen van onze buren. We kijken elkaar diep in de ogen en vallen weer wat later in een slaap die nooit echt rustig is maar ons toch verkwikt. Omdat we vol zijn van de beloftevolle roes voor de weken die ons nog resten.
Een aan de oppervlakte uiterst simpel verhaal waar, naar goede compagnie lodewijk/louis-traditie, op zoek gegaan wordt naar de verborgen levens die we allemaal hebben achter ons sociaal aanvaardbaar uiterlijk op een plek met zijn eigen logica, de camping.
CAMPING VAUCLUSE wordt de derde voorstelling van het gezelschap dat eerder Voorbij de liefde (2006) en my FLESH-MY blood (2007) maakte. Zij waren reeds vorig seizoen te gast met 'My flesh/my blood'.
gezongen zeer
Harry wordt geboren met een missie: muzikant worden. Maar hij heeft drie grote nadelen. Eén: hij is het grootste deel van de tijd volstrekt psychotisch. Twee: hij zit al tien jaar lang in een psychiatrisch verzorgingstehuis. En drie: de vrouw waar al zijn liedjes over gaan wil hem niet meer zien. Toch geeft Harry het niet op... Gewapend met nieuwe liedjes en geruggesteund door zijn grenzeloze ambitie organiseert hij in het verzorgingstehuis een ultiem comebackconcert. Er zullen muziek, drankbonnetjes en broodjes zijn, genode, ongenode én totaal afwezige gasten, maar één ding is zeker: de Vlaamse verzorgingssector zal niet zijn beste dag beleven...
Gezongen Zeer – Een komische voorstelling in tragische vorm (of was het nu net andersom?) over de grootheidswaanzin van een postmoderne Don Quichot die maar niet wil opgeven. Een voorstelling over toekomst, muziek en onbereikbare dromen,: over ouderliefde, kinderliefde en liefdeliefde; over het verlangen een ster te zijn en de ontnuchterende ervaring dat niet te zijn; over zingen, zagen en het vinden van een juist passend kabeltje; over platencontracten, bijzondere lichteffecten en hoe te ontsnappen aan de genen. (En - o ja - er komt ook een special guest, allez... naar het schijnt.)"
bekijk de trailer van de voorstelling op
http://www.youtube.com/watch?v=0jhkpn7PWUc
